Özür dileyerek belirtmek istiyorum:
Kafam şu an için çok meşgul ve zamanım az. Lafı dolandırmadan ve olabildiğince kısa şekilde yazmaya çalışacağım.

Şöhret denilen şey, bir takım insanların 'dikkatleri başka yöne çekmek' ve üstelik bunu yaparken diğer insanları enayi yerine koymak hatta bir de bundan para kazanmak için uydurduğu yanılsamalardır.

Her kim ki bu yanılsamaları 'gerçek' zanneder ve bunun büyüsüne kapılır, o insanı hayalkırıklıkları, kıskançlık ve bolca hüsran beklemektedir. Kendini 'şöhret' hezeyanına kaptıran hiç kimse buna istisna değildir. Dikkatli bakan bir göz için bu kişileri ayırdetmek çok kolaydır. Çünkü kendilerini şöhret hezeyanına kaptıran kişiler hayatı bir 'video klipmiş gibi' algılama ve yaşama eğilimindedirler.

Bugünkü medya sektörü giderek gelişen teknolojinin de yardımıyla, kitleleri oyalamak, bilinçlenmekten alıkoymak -ve hatta cahil bırakmak- ve böylelikle süregiden sosyal ve ekonomik çarpıklıkların devam edebilmesini sağlamak gibi bir misyon yüklenmiştir.

Medyanın kitlelere 'eğlence' sunmak, onları 'hayattan ve olaylardan haberdar etmek' ve 'eğitmek' gibi bir takım önemli işler gördüğü ileri sürülse de, bu argümanlar geçerli değildir, artık yalandır. Büyük bir aldatmacadır.

Düşünün ki bu medya, halkımızı eğitmeye ve eğlendirmeye çalıştığı oranda halkın durumu bozulmakta, suç oranları yükselmekte... Eğer medya ve reklam sektörü hakikaten de 'kendi iddia ettikleri' işleri görüyor olsalardı, arada sırada tesadüfen bile olsa iyi ve hayırlı bir takım sonuçlar almaları gerekmez miydi?

Aldatmacaya, göz boyamaya ve kitleleri uyuşturarak onların dikkatini alakasız ve önemsiz yerlere saptırmak misyonunu yüklenmiş medya ve reklam sisteminin; kitlelerin afyonu olmak işlevini devam ettirebilmesi için 'ünlü birilerine' ihtiyacı vardır.

Ünlü birilerini öne sürerek dikkatleri başka yerlere çekmek ve medya patronlarının halka uygun gördükleri düşünce ve tüketim kalıplarını dayatmak çok daha kolaydır.