Oysa bu deyim, benim anlayabildiğim kadarıyla, kolektif bilinçle ilgili değildir, bireylerin kendi çıkarları söz konusu olduğunda 'asla şaşmayan' kurnazlıklarıyla ilgilidir.

Kamuoyu genellikle yanılır. (Aslında bu cümleyi kibarlıktan böyle kurdum, yoksa kamuoyunun yanılmadığı bir tek durum hatırlamıyorum)

Hayır, kamuoyu yoklamalarından veya onların doğruluk payından bahsetmiyorum. Kollektif düşünceden bahsediyorum.

Geniş sayıda insan toplulukları bir konuda görüş birliği içindeyse, korkmanız lazım! Gene büyük yanılgıların peşine takılmışlar demektir.

Geçtiğimiz günlerde TV kanallarından birinde bir söyleşi programına rastladım. Çeşitli gazetelerde TV programları hakkında yazılar yazan adamlar toplanmış, Türkiye'deki televizyon yayınlarının ve programlarının niçin bu kadar sefil ve kötü durumda olduğunu tartışıyorlardı.

Üzüm üzüme baka baka kararır misali, bu programları seyreden halkımızın ruh sağlığı ve akli dengesinin giderek bozulmakta olduğundan konuşurlarken bu televizyon yazarlarından biri dedi ki:
"Meseleyi böyle düşünmek doğru değil! Ben mesela ekranda aptalca ve ahlaksızca şeyler görmek istiyorum? Sırf küfredip rahatlayayım diye? Bu aptallıkları gördükçe seyirciler 'Ne aptal ve ahlaksız insanlar var bu ülkede?' diye küfrediyorlar ve sonra kendilerinin ne kadar akıllı ve namuslu olduğunu düşünüp rahatlıyorlar..."

Aptallık sadece genetik kodlarla, ırksal özelliklerle olmaz. Eğitimsiz bırakılmış bir halkın aptal olması kaçınılmazdır. Cehaleti yücelten bir halkız! Görünen köy kılavuz istemez.

Bir yerlerde bir yanlışlık var ama kimse üstüne alınmıyor. Bense soruyorum: Biz Fatih'in torunlarıysak, Deli İbrahim'in torunları nerede?