Cümleten selamünaleyküm muhterem cemaat!

Benim dayıoğlu Hamdullah geçen ziyaretime geldi. Hayırlısıyla Hollanda'da bir mekan açıyor ortağıyla. Veda edip hayır duamı alacak, Allah razı olsun. Fakat konuşurken lafı bir yere getirdi, şaştım kaldım.

"Ağabeyciğim, benim bir grup arkadaşım var. Ben gidince çok öksüz kalacaklar. Sen benim yokluğumu hissettirme, arada bir mekanlarına uğra. Bak bakalım, bir ihtiyaçları olursa diye."

Haydaa, bu ne iş yahu? dedim. Kim bu arkadaşlar? Delikanlı çocuklar mı bari?

Uzatmayalım. Kendisi benden ricacı oldu, burada sizlerle muhabbet edecekmişim. Eyvallah, dedik.

Gittim, editör müdür keditör müdür, o delikanlıyı buldum. Çektim köşeye, dedim bak, Hamdullah kardeşimin hatırı için buraya geldim çayını içmeye. Sen efendi bir oğlana benziyorsun. Anlat bakalım, derdin nedir?

Neymiş efendim.. Gençlere yol yordam anlatıp, hem tavsiyelerde bulunacakmışım hem de bir nevi hayat tecrübelerimi nakletmek şeklinde aleme yardımcı olacakmışım. Halka hizmet maksadıyla yani.

Esasında bu entelnet dantelnet işleri bize ters gelir. Delikanlıyı bozar.

Bu yaştan sonra oturup elektrikli posta, zilli mektup falan şey edemem yani. Erkek adam, lafını karşındakinin yüzüne söyler. Böyle kompiterlerden falan ağız kalabalığı yapmaz!

Fakat bu çocuk biraz kafası çalışan cinsten, anladığım kadarıyla. "Ağabeyciğim, bu iş millete hizmet davasıdır..." deyince beni can damarımdan yakaladı. Bu vatana, bu millete hizmet etmek mevzubahis olunca, elbette en güzel şekilde üstümüze düşeni yaparız. Bu milletin hakkını yiyeni, bu millete tepeden bakanı tepelemek de boynumuzun borcudur bir yerde.

Nasıl olacak bu işler? diye sordum.

"Ağabeyciğim, ben seni hiç üzmem. Arada bir vakit ayırıp aklına gelen bir konuda iki satır yazarsan bana yeter. Ortalık yerde, cemiyetin içinde falan, sana ters gelen bir şey mi gördün mesela? Otur, iki kelime yaz. Yanlış yapanı ikaz edelim, doğrusunu gösterelim. Bu senin bize bir nevi abilik borcun değil midir? Bu gençleri sahipsiz mi bırakalım yani? O zaman bunlar cahil cahil hareket etmezler mi? Yanlış işlere girmezler mi? Yarın Allah huzurunda sana 'sen gençlere doğruyu göstermek bahsinde üstüne düşeni yaptın mı?' diye sorduklarında verecek cevabımız olmasın mı?" dedi.

Mevzuu böylece anlaşıldı. Etrafta dikkatimizi çeken yanlışlıkları burada bir nevi dile getirip, doğrusunu şey ettirecez.

Hatta dahasını söyleyeyim, bunu da ben akıl ettim bak, herhangi bir mevzuuda tereddüde düşerseniz mesela, aklınıza bir bahis takılırsa icabında bana sorabilirsiniz. Üstümüze düşeni en iyi şekilde, gereğini yaparız evelallah!..

Fakat peşin söyleyeyim, ben öyle lagalugaya gelmem. Biz erkek adamız. Lafı öyle kıvırtıp cebimize sokmayız, delikanlı gibi orta yere söyleriz. Sonradan darılmaca, gücenmece olmasın.

Bir de hasseten rica ediyorum: Bana yamuk yumuk sorular sormayın, artis gibi laflar etmeyin. Asabımı bozmayın. Kalbinizi kırarım sonra, üzülürsünüz bak.

Şimdiki gençler daha ziyade gönül işlerinden, aşnafişne işlerinden düçar olmuş vaziyettelermiş, anladığım kadarıyla. Böyle 'yumuşak' meselelerle benim işim olmaz. Onları gidin ilgilisine sorun! Bu yaştan sonra zirzopluk yapacak halimiz yok, anladın mı..

Bana harbi mevzuularla gelin, çok reca ederim.

Hepinizin gözlerinden öper, hayatta en güzel muvaffakiyetler temenni ederim.