ANA SAYFA   YAZARLAR Alper EĞMİR İffet AYMAZ Sebahattin TEZEL Feride KAHLER Oktay TEKCAN Şarkılar ve Öyküleri Nostaljinin Sesi Blog Müzik ve Ötesi Not Defteri Başka hiç bir yerde bulamayacağınız ÖZEL ALBÜMLER

Yazara E.Mail Göndermek İçin TIK'layın CHARLES AZNAVOUR - LA BOHEME Chahnour Varenagh Aznavouryan (Şahnur Varenak Aznavuryan) 22 Mayıs 1924'te Paris'te doğdu. İlk sahne show'unu 15 yaşındayken yazdı ve Charles Aznavour adını aldı. İkinci Dünya Savaşı sırasında Kanada'ya gitti. 1942 yılından beri şarkı söylüyor. Etnik ve politik kimliği nedeniyle Türkiye ve Türklerle ilgili çok olumsuz fikirleri olduğunu belirtmek gerek. Ama bu, onun iyi ÇOK İYİ bir şarkıcı olduğu gerçeğini değiştirmiyor. La Bohème 1965 tarihli aynı adlı albümde yer aldı. Sözleri Jacques Plante'a, bestesi Charles Aznavour'a aittir. Şarkıda bir ressam; çok yoksul geçmiş de olsa, gençliğini özlemle anmaktadır. Gençliğinin geçtiği Monmartre semtine arada bir uğradıkça, geçip giden zamanın neleri alıp götürdüğünü anlatır. Monmartre, Paris'in kuzey tarafında, Sacre Cœur kilisesinin bulunduğu semttir. Semtteki Tartre meydanında (Place du Tartre) her gün toplanan onlarca ressam, turistlerin portrelerini yapar ve kendi eserlerini satar. Resimde Monmartre sokağı tabelası altında görünüyorum ama o sokak Monmartre semtinde değil. (Ne yapabilirim? Semtin adını taşıyan başka bir tabela bulamadım.) Şarkıda geçen 'yirmi yaş' (vingt ans), Charles Aznavour şarkılarında sıklıkla kullanılan bir deyimdir.

YAŞAM Internet Delikanlıyı Bozar mı? Sakın Beni Yanlış Anlamayın Günü Kurtaracak Basit Formüller   EDEBİYAT Havuz Problemleri Nasıl Çözülür? Gelin Sizi Köşe Yazarı Yapalım Ekonomik Kalkınma Masalı   CİNSELLİK Okulda Cinsel Eğitimin Faydası Var mı? Kocan Olsun İsterse Hintli Olsun Feleğin Çemberinde Bir Adamla Söyleşi   VİDEO Mireille Mathieu: Amour Défendu (1977) Sol Raye: If We were Free (1972) Kim Ayırdı Sevenleri

Charles Aznavour - La Bohème (1965)

Je vous parle d'un temps Que les moins de vingt ans Ne peuvent pas connaître Montmartre en ce temps-là Accrochait ses lilas Jusque sous nos fenêtres Et si l'humble garni Qui nous servait de nid Ne payait pas de mine C'est là qu'on s'est connu Moi qui criait famine Et toi qui posais nue La bohème, la bohème Ça voulait dire on est heureux La bohème, la bohème Nous ne mangions qu'un jour sur deux Dans les cafés voisins Nous étions quelques-uns Qui attendions la gloire Et bien que miséreux Avec le ventre creux Nous ne cessions d'y croire Et quand quelque bistro Contre un bon repas chaud Nous prenait une toile Nous récitions des vers Groupés autour du poêle En oubliant l'hiver La bohème, la bohème Ça voulait dire tu es jolie La bohème, la bohème Et nous avions tous du génie Souvent il m'arrivait Devant mon chevalet De passer des nuits blanches Retouchant le dessin De la ligne d'un sein Du galbe d'une hanche Et ce n'est qu'au matin Qu'on s'asseyait enfin Devant un café-crème Epuisés mais ravis Fallait-il que l'on s'aime Et qu'on aime la vie La bohème, la bohème Ça voulait dire on a vingt ans La bohème, la bohème Et nous vivions de l'air du temps Quand au hasard des jours Je m'en vais faire un tour A mon ancienne adresse Je ne reconnais plus Ni les murs, ni les rues Qui ont vu ma jeunesse En haut d'un escalier Je cherche l'atelier Dont plus rien ne subsiste Dans son nouveau décor Montmartre semble triste Et les lilas sont morts La bohème, la bohème On était jeunes, on était fous La bohème, la bohème Ça ne veut plus rien dire du tout

Size öyle bir zamandan bahsediyorum ki Yirmi yaşından küçükler bilemez Monmartre o zamanlar Leylaklarını asardı Pencerelerimizin altına kadar Ve çok mütevazi süslenmiş de olsa Bize sığınak olurdu Üç otuz paraya İşte orada tanıştık seninle Açlık çeken ben Ve çıplak poz veren sen Bohem.. Bohem.. Yani mutluyduk Bohem.. Bohem.. İki günde bir yemek yerdik yalnızca Komşu kafelerde Birkaç kişiydik şöhreti bekleyen Sefalete rağmen Boş midelerimizle Ona inanmaktan vazgeçmiyorduk Ve bazen bir bistroda Sıcak ve iyi bir yemeğin karşısında Bir tual alır Mısralar okurduk Tencerenin etrafında toplanır Kışı unuturduk Bohem.. Bohem.. Yani güzeldin Bohem.. Bohem.. Ve yetenekliydik Sık sık şövalemin önünde Bir göğsün hatları Bir kalçanın kontur Desenlerine rötuş yaparak Sabahladığım olurdu Ve sabahleyin otururduk En sonunda bir sütlü kahvenin önüne Perişan ama dermanımız yerinde Sevmeli miydik birbirimizi Ve sevmeli miydik hayatı Bohem.. Bohem.. Yani yirmi yaşındaydık Bohem.. Bohem.. Ve zamanın havasını yaşıyorduk Arada bir esip de Bir tur attığımda eski adresime Artık tanıyamıyorum Ne duvarları, ne sokakları Gençliğimi görmüş olan Bir merdivenin üstünde Artık hiçbir şeyi kalmamış Atölyeyi arıyorum Yeni dekoru içinde Monmartre hüzünlü görünüyor Ve leylaklar ölmüş gitmiş Bohem.. Bohem.. Gençtik, çılgındık Bohem.. Bohem... Artık bir anlam ifade etmiyor..