Televizyonlar artistten, şarkıcıdan geçilmiyor! Alemde ne kadar yeteneksiz, kifayetsiz varsa meşhur olma sevdasına düştü.

İğneyi kendine çuvaldızı ele batır, demişler. Harbi konuşmak lazımsa zamanında bizim de hatalarımız oldu. Bu yeteneksizler sürüsünün ortalığı sarmasında bizim de dahlimiz vardır, Rabbim günahlarımızı affeyleye...

Aradan çok zaman geçti, ben diyeyim yirmi beş yıl, siz deyin otuz. Doğrusunu kim bilir? Geçmiş vakitlerden biriydi telefonum çaldı. Arayan memleketten bir akrabamız, Sümbül teyze. Ağlayarak bana diyor ki "Sebahattin Bey evladım, bizim kız kafayı artist olmakla bozdu. İlla ki İstanbul'a gelip meşhur olmak ister. Benim lafımı dinlemiyor. Sen elinden tutup şunu ikna et, yoksa itin uğursuzun peşinden gidip kendi hayatını kaydıracak."

Bizim kız dediği de mahallenin Deli Serpil'i. Kocası vefat edince Sümbül Teyze üç çocuğunu çok zor büyüttü. Serpil bunların en küçüğü oluyor. En delisi de o. Zaptedebilmek mümkün değil.

Aradan iki gün geçti geçmedi pat kapıma geldi bu kız:
"Amcacığım sen yardım et, bana bir plak yapsınlar.."

Memlekette türkücü eksiği mi var? Sen şarkıcı olmasan neyimiz noksan?

Ama dinletemedik bir türlü.. Kız kafaya koymuş.

Araştırdık, soruşturduk. Unkapanı'nda bir plakçının kapısına vardık:
"Kızımızı bir dinleyin.. Samimi fikrinizi söyleyin.."

Sazlar geldi, bizim kız okudu şarkısını, türküsünü. Plakçı arkadaş kulağıma eğildi "Ağabeyciğim, sen efendi bir adamsın, halden anlarsın. Bu kızda ne ses var, ne görüntü.. Buna plak yapsak kimse para verip almaz. O değil, benim ticari itibarım mahvolur."

Yahu orasını biz de biliyoruz. Kız deli. Ses desen yok, musiki bilgisi zaten hakgetire... Görüntü desen.. Kızın suretine bakan sopaya davranır, o derece yani. Velakin biz burada yardımcı olmasak, gidecek başkasının yanına.. Sonunda kerhaneye düşmek bile var.

Plakçı arkadaşa dedim ki
"Farkı neyse verelim. Seni zarara sokmayız. Gel sen buna bir plak yap. Hevesi geçip boyunun ölçüsünü alınca memlekete döner, hayırlısıyla bir koca bulunur buna..."

Adamın aklına yattı. Epey bir parayı cepten verdik, bu kıza bir plak yaptık.

Bak yan tarafta o plağın kapağı.

Eh tabi plak satmadı. Bizim kıza da herhangi bir kısmet çıkmadı bu yolda.

Velakin plak yapımcısı arkadaşın aklını almış olduk.

Bizden bu taktiği aldıktan sonra kendisi "Farkı neyse verirsiniz, plağı yaparız. Kimsenin kısmetine mani olmayalım.." diyerek çok sayıda kaabiliyetsize plak yapmış.. Farkını verebilen vermiş, veremeyen ise parayı denkleştirebilmek için olmadık şekillere girmiş, çok yanlış işler de yapmış. Aralarından bazılarını "farkını veriyorsun" diyerek bizi plakçı aynen götürmüş, çıtır çıtır yemiş.

Aradan geçmiş yirmi beş sene, veyahut otuz sene.. Doğrusunu kim bilir? Fakat netice ortada... Biz iyilik edelim derken bir hareket yaptık, bin bir türlü melanete yol açmış olduk.

Şimdi diyorum ki.. Bu radyo istasyonlarına, televizyon kanallarına falan gitsek desek ki "Farkı neyse verelim, yeter ki bu yeteneksiz manyakları şarkıcı diye başımıza musallat etmekten vazgeçin..."

Sizce faydası olur mu?