Normal eğitimine devam ederken müzikle, özellikle de gitarla ilgilendi. 15 yaşındayken Cezayir'in ünlü orkestralarından Cheick Raymond Leyris orkestrasında çalmaya başladı. Babası da bu orkestrada keman çalmaktaydı. ENRICO MACIAS'ın En Güzel Şarkılarının Toplandığı CD için TIK'layın

O tarihlerde Arap-Endülüs müziğinin (maalouf) büyük ustası Cheick Raymond'un orkestrası çok prestijli ve saygındı.

1956'da Cezayir'in Fransa'dan bağımsızlığını kazanmasının ardından, Ulusal Özgürlük Cephesi (FLN) Arap milliyetçiliğini hakim ideoloji olarak yerleştirdikçe, ülkedeki Museviler ve Katolikler üzerinde de politik ve toplumsal baskılar başladı.

22 Haziran 1961'de Cheick Raymond bir suikastta öldürülünce, Cezayir makamları Gaston Ghrenassia'nın bu olaya karıştığını düşünerek sürgüne gönderilmesini kararlaştırdı.
(Enrico Macias, yani Gaston Ghrenassia'nın Cezayir'li bir Musevi olduğunu hatırlayalım)

Konu hakkında çok fazla spekülasyon ve dedikodu olmakla birlikte; Gaston Ghrenassia'nın tutuklanmadığı fakat sürgüne gönderildiği, dolayısıyla kendi isteği dışında ülkesini terketmek zorunda olduğu, bu nedenle ülkesini kalbi kırık olarak terkettiği, buna neden olan kişilere daima kırgın olduğu ve yıllar sonra Cezayir Cumhurbaşkanı tarafından ülkeye davet edilerek madalya ile ödüllendirildiği GERÇEKtir.

Karısı Suzy ile bir gün Cezayir'den gemiye bindiler ve Fransa'ya doğru yola çıktılar.

Daha sonraları Paris'e gidecek, Maalouf müziğini Paris'li kulaklara adapte etmeye çalışacaktır. Orijinal şarkı sözlerini ve parçaları Fransızca'ya tercüme etti, sonuçlar onu memnun etmeyince bu sefer kendisi besteler yapmaya girişti. Kafelerin teraslarında şarkılar söylüyor, kabarelerde rol almayı düşünüyordu. Café Pathé'de tesadüfen tanıştığı Raymond Bernard sayesinde Adieu Mon Pays şarkısını 1962'de plağa okuma şansını yakaladı.

Başvurduğum kaynaklarda, bu şarkının onu sürgüne götüren gemide bestelendiği anlatılıyor. Şarkının tam olarak nerede ve ne zaman bestelendiğinden emin olmamakla birlikte, şu kadarını biliyoruz: Gaston Ghrenassia 1961'de sürgüne gönderildi ve bu plak 1962'de çıktı. Bunun ilk Gaston Ghrenassia plağı olduğunu da belirtelim. 1963'ten itibaren turnelere çıkmaya başladığında artık Enrico Macias adını kullanıyordu.

1964'ten itibaren çıkmaya başladığı uluslararası turnelerde Lübnan, Yunanistan ve Türkiye'ye geldi. Yani Türk dinleyicisi Enrico Macias 'ta başından beri' tanımaktadır.

Bundan sonrası, Kore'den İsrail'e, Amerika'dan Mısır'a kadar uzanan başarılı turneler... Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'nden aldığı 'Uluslararası Barış Şarkıcısı' ünvanları, Fransa Başbakanı'ndan Cezayir cumhurbaşkanına kadar aldığı unvan ve nişanlar....

Biz gelelim şarkımıza...

Bu şarkıda orkestra falan yoktur. Sadece Enrico'nun büyük bir ustalıkla çaldığı gitarı ve olağanüstü sade fakat etkili kullanılan bir Fransızca vardır. (Kendisi sürgüne giderken evliydi ve yanında karısı vardı. Ama şarkıda, terkedildiği söylenen ve Enrico'nun gözlerini asla unutmadığı bir 'arkadaş'tan bahsediliyor ki bu 'arkadaşın' -une amie- feminen, yani bir kadın olduğu anlaşılmaktadır. Yorum sizin! İlla araya bir dedikodu sıkıştırmazsam olmaz mıydı yahu?)