Bir toplumun eğitim ve öğretim sistemi sorgulama ve araştırma üzerine değil de, kabullenme ve ezberleme üzerine kurulmuş ise, o toplumun yaratıcılığı ve beğenileri kitsch'e yatkın olur.

Kimileri kitsch'i 'zevksizlik estetiği' olarak tanımlıyor.
"Zevksizliğin de estetiği olur muymuş canım?" demeyin, oluyormuş. Bunu bir sanat akımı olarak gören ve savunanların sayısı hiç de az değil. İşlerine öyle geliyor çünkü! Gerçek sanat eseri yaratmayı beceremeyince, sözde sanat eserlerini 'kitsch stil' olarak yutturuyorlar.

Ben de Türk Dil Kurumunun tanımına bakıyorum:

Kitsch: İlkel yollardan duyguları harekete geçirmek isteyen sözde sanat eseri; sanat değeri olmayan değersiz eser, bayağı şey, zevksizlik.

Her geçen gün kültürün yozlaşması ve popüler kültürün salgın bir hastalık gibi yayılmasıyla 'kitsch' denen şeylere büyük kalabalıklardan gürültülü alkışlar yükseliyor.

Bu yetmezmiş gibi, kitsch cenneti haline gelmiş ülkemizde gerçek sanat eserleri hiç prim yapmazken, zevksizlik abidelerine neredeyse şaheser kıymeti veriliyor. Ödüller, liste başı olmalar, reyting patlamaları, övgüler gırla gidiyor. Gerekçeleri de: "Halk bunu beğeniyor, en çok bu izleniyor, en çok bu satılıyor, reytingler yalan söylemez!" Aman ne hoş!

"Aptal bir şeyi 50 milyon kişi de söylese, o hala aptal bir şeydir." demiş Anatole France.

Eğer medya bütün olanaklarını kitsch üretimler için kullanır, alternatifini sunmazsa, halkın da seçme şansı yoktur.

Zaten eğitimsiz bir halktan kendi beğenilerini oluşturup bu doğrultuda taleplerde bulunmasını beklemek budalalık olur.

Hele de popülizm yapıp "Bizim halkımız saftır, duygusaldır, kendinden olan şeylere, sıcak şeylere ilgi gösterir" diyerek, arabeski pohpohlar bayağı üretimleri sanat diye yutturursanız, o toplumun kültürel gelişiminden umudu kesmeniz gerekir.

Sen medya olarak sabahtan akşama kadar halka kitsch kültürü dayatırsan, çıkıp da "Ama efendim, halk bunu istiyor" diye yarattığın kültür kirliliğinin sorumluluğundan sıyrılamazsın!

Son üniversite ve özel lise sınavlarının ardından sıfır puan alan öğrenci sayısı katlanarak artınca, eğitim sisteminin yanlışlığı kafalara dank etti. Dank etti de ne oldu peki? Fatura gene yanlış adreslere yollandı. Eğitimciler ve öğretmenler günah keçisi olarak seçildi. Gel de isyan etme, gel de sinirlenme!

Halk dalkavukluğuyla malul medyamız, eğitimcileri suçlamadan önce kendi özeleştirisini yapmalı ve sonra kendine çeki düzen vermeli.. Gençliğin beynini yıkamaktaki sorumluluğunu kabul etmeli. Yok öyle yağma!

Nasrettin Hoca'nın fıkrasında dediği gibi: Hırsızın hiç mi suçu yok?