Dünyayı anlamak iddiasındaki pek çok kişi Amerikan medyasını izler, bense sosyal meselelerin arka planını kavramak için İngiliz gazetelerini okurum.

Amerikan medyasıyla İngiliz medyası arasındaki farkları bilemeyen ve "Aman yahu? Nasıl olsa ikisi de aynı şey değil mi?" diyen geri zekalılar şimdilik konumuzun dışında..

Bakınız mesela İngiliz gazetelerinden öğreniyoruz ki uzman psikolog Dr. David Smallwood, Facebook fenomenini mercek altına yatırmış ve kadınlar açısından ‘arkadaş bağımlılığı’ yarattığı gerekçesiyle uyarı ve eleştirilerde bulunuyor.

Neymiş efendim?
Bilhassa kadın kullanıcılar daha fazla ‘arkadaş’ elde etmek için Facebook’a takılıyorlarmış. "Kadınlar başkalarının gösterdiği ilgiye bağlı olarak kendilerini değerli hissettikleri için, ‘arkadaş edinme’ bağımlılığına kendilerini kaptırma riski erkeklerden daha fazla." Bu durum ise onları giderek daha fazla ve daha fazla arkadaş bulmaya yönlendiriyormuş.

Valla ne yalan söylemeli?
Facebook’taki arkadaşlarının sayısının çokluğuyla övünen çok sayıda genç kadın var.

Hatta 25-49 yaşları arasındaki Internet kullanıcı grubu dikkate alındığında, İngiltere’de kadın Internet kullanıcı sayısı erkekleri geçmiş. Internet’in giderekk ‘daha feminen’ bir kimlik kazanıyor olması bilhassa sosyal network amaçlı sitelerde kendini gösteriyor.

Facebook’un dünya çapında 60 milyondan fazla üyesi olduğunu ve milyonlarca yeni kullanıcıın buna eklendiğini düşünürseniz, Internet’in ‘sosyalleşme amacıyla’ kullanıldığı durumlarda insanları ne derece asosyal hale koyduğunu da görebilirsiniz.

İngiliz psikolog David Smallwood, Facebook bağımlılığını aynen alkol ve uyuşturucu madde bağımlılığına benzetiyor. Hatta kadınlar söz konusuysa bunu ‘alışveriş bağımlılığı’na benzetmek de mümkün.

"Arkadaş toplama takıntısının diğer takıntılardan farkı, rekabetçi bir takıntı olması. Kadınlar kendilerine ‘kaç tane online arkadaşa sahip olduklarına bakarak’ değer biçiyorlar. Oysa bütün bu ‘arkadaş toplama’ sürecinde kadınlar kişiliklerini eğip bükmek suretiyle kendileri olmayan başka bir kişiliğe bürünüyorlar." diyen Smallwood’a göre madalyonun öteki yüzü daha acı verici: Başka bir kullanıcı sizin ‘arkadaş olma’ talebini reddettiğinde bunun sizde bir tür ‘çöküntü’ yarattığını da ekliyor.

Evet, popülerlik sevdası çok uzun zamandır insanların başına dertler açıp duruyor. Başka insanların bizi ne kadar sevdiğini görmek ve göstermek istiyoruz. Yoksa kendimizi değersiz hissediyoruz.

Kadınların alışveriş çılgınlığına kendilerini kaptırması da bunun bir göstergesi aslında. Diğer insanlara ne kadar ‘başarılı bir insan olduğunu’ göstermek ihtiyacındaki kadınlar kredi kartlarına abanıyorlar mesela...

İçinde yaşadığımız sistem, isterseniz MATRIX deyin buna, bize bunları dayatıyor. Oysa bilmemiz gerekiyor ki popülerlik yarışında kendinizi ne kadar parlasanız da sizden daha popüler birileri olacak.

Ne kadar alışveriş yaparsanız yapın, sahip olamayacağınız daha bir sür şey kalacak!

Facebook’taki arkadaş listenizi ne kadar genişletseniz de, kendinize güveniniz tam olmayacak.

Ama siz istediğiniz kadar bu kandırmacaya devam edebilirsiniz. Hayatta başarılar!..