Peki siz bu 'oyunu' oynamayı bıraktığınızda, oyunun kendisi sizinle oynamayı bırakır mı?

Kafanızın iyi ya da moralinizin bozuk olduğu bir akşam üstü, kırık biten son aşk hikayenizi anımsarsınız birden.

İçiniz burkulur.

Söküp attığınızı, çoktan unuttuğunuzu sanıyordunuz, oysa son aşkınızın tortusu hala içinizdedir işte... Bir zamanlar çok sevdiğiniz o kişiyi hatırlayınca bir hüzün kaplayıverir içinizi.

Bir zamanlar ne kolaydı kalbinizi vermek... Oysa siz zor yolu seçtiniz, işte ödemek zorunda olduğunuz bedel de bu. Aşk sizin dostunuz olmamıştı asla. Çok uzun, çok uzun zaman önceydi bütün bunlar.

Tekrar aşık olmak ne kolaydı bir zamanlar... Ama siz, acılara giden zor yolu seçtiniz. Aşk 'kazanmak için' oynadığınız bir oyundan daha öte bir şeymiş meğerse..

Kaybettiniz sonunda! Onun yüzünü görmeyeli yıllar oldu. Kalbinizdeki boşluk hala duruyor. Ama elinizde kalan bir şey var: O sevdiğiniz kişi için hissettiğiniz hüzün...

Gary Moore tam da bu duyguları anlatmaktadır 'Still Got the Blues' şarkısında.