Niçin filozof yetiştiremiyoruz hiç düşündünüz mü?
Milletçe sosyalleşme manyağı olduğumuz için.. Yalnız kalıp kendimizi dinlemeye, yazmaya, okumaya, düşünmeye korktuğumuz ya da üşendiğimiz için.

Şöyle bir etrafınıza bakın! İşten, güçten, alışverişten ve zorunlu ihtiyaçlardan fırsat bulduğu her vakti, "sosyalleşmek" adına, gereksiz ve anlamsız aktivitelerle geçirmeyi maharet sananan ve bunu yapmayanları da "a-sosyal" diye küçümseyen 'gezentilerle' dolu ortalık.

İki dakika evinde otur; televizyonu kapat, gidişatı bir düşün, bir şeyler oku, bir şeyler yaz...

Yok! Asla yalnız kalamaz bizim sosyal yaratıklar.. Yalnızlıktan, sessizlikten ödleri kopar. Başlarına gelen en ufak bir olayı bile birilerine anlatmadan duramaz, hemen sosyalleşmek üzere ortamlar yaratırlar.. Ortam yaratamazlarsa, telefona sarılıp illa ki birilerine anlatırlar..

Hiçbirini yapamıyorlarsa, köşe yazarı olup özel hayatlarını okurlarına anlatırlar.. Filozof falan yetiştiremiyoruz ama saçınızı savursanız -iki tel saçınız bile olsa- bir köşe yazarına çarpıyor.

New York Times'ın ve Amerika'nın en popüler köşe yazarı Thomas Friedman haftada sadece 2 köşe yazısı yazıyormuş. Ve Türk köşe yazarlarının her gün yazdığını duyunca dehşete düşmüş:
"Hergün nasıl düşünce üretebiliyorsunuz?"

Çok kolay Mr.Friedman! Bunda şaşıracak, dehşete düşecek ne var? Düşünce değil yazı üreteceksiniz! Bilmiyorsanız bizim köşe yazarlarından öğrenin.

Bakın mesela 'usta' ve hiç yazı konusu sıkıntısı çekmeyen bir köşe yazarımız, hamile kaldığı için okurlarından özür dileyerek kotarıyor köşe yazısını:
"Ben de çok şaşırdım ama hayatım boyunca ilk defa bir şeyi kendime sakladım. Şaşırmak ne kelime! Bu duruma asıl ben inanamadım. Herkese her şeyi anlatmakta hiçbir sakınca görmeyen ben, resmen çeneme kilit vurdum... 1, 2, 3 tıp! Sevgilim hariç kimseyle hamile olduğumu söylemedim. Siz durumun vahametinin farkında olmayabilirsiniz ama bu, benim aklımın bile almadığı bir durum. Özür diliyorum yani... Hamile olduğumu sizlerden gizledim."

İşi bilmiyorsunuz Mr. Friedman! Evet hamile kalmanız imkanlar dahilinde değil ama siz de pekala: "Sevgilimi hamile bıraktım, özür dilerim ey okur!" diye bir yazı yazabilirsiniz.

Bir sevgiliniz yok mu Mr. Friedman?

Olsun, Türk köşe yazarlığında çareler tükenmez! Siz de sevgiliniz olmadığını anlatan bir yazı yazın.

Bakın mesela FELLİK FELLİK koca arayıp, "Yok mu beni öpen?" diye neredeyse davul zurna çalan bir başka yazarımız ne diyor:

"Galiba çöpçatan firmalarından birine başvuracağım... Buraya kadarmış özgür kız ayakları... Yedik, içtik, dolaştık, takıldık fakat sağlam bir koca bulamadık.."

Koca bulmak için köşe yazarı oldunuz, birini kafeslediniz, bir de ondan velet peydahladınız.. Bu kadarı da kesmediyse, sıra geldi boşanmaya..

Dert etmeyin! Köşe yazarlarımızın her konuda hazır reçeteleri var.

İnsanlarımızın sosyalleşe sosyalleşe öz benliklerini bu kadar dışlamaları ve hor kullanmaları yetmiyormuş gibi; bir de özel televizyonlar olaya el attılar:
"Hmm siz yeterince sosyalleşemiyor ve eşlerinizi bulamıyorsunuz. Size bir ortam yaratıp yalnızlığınızdan kurtaracak ve bonus olarak da çöpçatanlık yapacağız. Gelin sosyalleşin!"

Sözün özü: Sosyalleşmek buysa, evet ben 'a-sosyal'im!
Kendinden kaçmanın ve özel hayatını ona, buna, okura, kısacası her önüne gelene anlatmanın adı sosyalleşmekse, evet ben 'a-sosyal'im!

Peki ya siz?