Reklamlar dört bir yandan kuşatıyorlar. Sizi mutlaka bir yerlerde kıstırıyor ve bombardımana tutuyorlar.Hiç kaçma şansınız yok.

Şahin Yiğitoğlu, 8 Eylül 2003 tarihli yazısında bu konuya değinmişti. Frederic Beigbeder'in kitabını ben de okudum.

Reklamlar bu kadar aptalca olmak zorunda mı? İşte bunu anlamıyorum!

Kapitalizmin goygoycusu reklamcılar! Gerçekten göründüğünüz kadar dangalak mısınız? Yoksa bizi gerizekalı mı zannediyorsunuz?

Bizi aptallaştırmadan kapitalizmin bizi kandırma şansı olmadığı için mi reklamlar bu kadar gerzekçe hazırlanıyor?

Sorarsanız bu süsbebeklerinin cevapları hazırdır:
"Bizim sayemizde bir sürü insan ekmek yiyor. Ürünlerin tanıtılmadığı bir dünyada tüketiciler doğru kararı nasıl verebilir sanıyorsunuz?"

İçi dışı riyakarlık dolu bu lafların arkasında kandırmacadan başka bir şey yoktur. Asıl amaç tanıtım ve bilgilendirme olsaydı, mesajlarını ve üsluplarını bu derece bariz ve agresif bir bönlüğe sokmazlardı.

İnsanların dikkatini çekmek için mi? Teşekkürler, kalsın.. Tüketicinin aptal olduğu varsayımından hareket eden birilerinin verdiği mesajları almak istemiyorum ben.

Eğer mideniz ve sinirleriniz yeterince sağlamsa, televizyondaki reklamlara şöyle bir dikkatle bakın, ne dediğimi anlayacaksınız.

Ayşe teyzenin çantasında çamaşır suyu taşıması bile artık son derece basit ve masum kaldı.

Cep telefonunuz dijital kamerayla resim çekemiyorsa, çevrenizdeki güzel kızları tavlayamazsınız. Sakız çiğneyerek aşkınıza aşk katmanız mümkün. Size her zaman ilham kaynağı ve destek olan bir arabanız olmalı. Üniversiteliyseniz ders falan dinlemeyin, amfide kalkıp göbek atın.

Pedinizi doğru seçin, sizi Londra'ya yollasın. Çocuk bezi seçerken ağzınızı ve burnunuzu tıkayın ki nefes almanın önemini anlayasınız. Kocanız ağzını şapırdatıyorsa bir mutfak robotu alın.

Yanlış uçağa binip yanlış ülkeye gidecek kadar şaşkın birilerinin size önereceği sigorta poliçelerini seçin. Komşu kızını araklayacaksanız işte şu kahveyi için, kokusunda davet var çünkü. "Komşu kızıyla yetinme" diye seslenen bir araba reklamı bile var, siz ne diyorsunuz?

Otuz yaşınıza geldiğinizde evde kalmaktan korkuyorsanız falanca keki yiyin, kısmetiniz anında kapınıza gelecektir. Dandik bir lolipopu ağzınıza tıkın ve saçma sapan konuşun, bakın ne kadar sevimli görüneceksiniz.

Reklamcılar ve reklamlar; sizin tükettikçe mutlu olacağınızı, tüketmezseniz bir hiç olduğunuzu söylüyorlar.

Oysa sizin değeriniz 'insan' olmaktan geliyor, arkadaşlar... Reklamcı milletinin size empoze ettiği saçmalıklara ve manipülasyonlara kanmayın.

Ve siz reklamcılar!..
İnsanları aptal yerine koyarak kazandığınız paralar sizi de mutlu etmeyecek. Kendinizi kandırmayın, şaklabanlığı bırakın, insanlığınıza geri dönün!