|
Gerçek hayatın son derece somut gerçekleri gümbür gümbür üstünüze gelirken, Amerikan pop felsefesinin kalemlerinden çıkma self-help kitapları veya e.mail yoluyla dolaşan naif öğütlerin size bir yardımı olmaz!
Alper EĞMİR - Tartışma Psikolojisi |
Kitapçıları dolaşmaya meraklı olanlardansanız bilirsiniz,
Kişisel gelişim ana başlığı altında kategorize edilen bazı kitaplar vardır ki, hele başlıkları çok ilgi çekici olur:
* Harvard'da Neler Öğretilmez
* Üzüntüyü Bırak Yaşamaya Bak
* Ufak Şeyleri Dert Etmeyin
* İş Hayatında Köpekbalıklarıyla Yaşamak vs.. vs..
Öyle bir imaj verilir ki, sanki çok önemli bir yaşam sırrı formüle edilip sizin kullanımınız için raflara kitap halinde konmuş.
Ve hatta yeterince meraklıysanız ve harcayacak yeterli paranız varsa gidip bu kitaplardan almiş bile olabilirsiniz. İtiraf edeyim, ben yayıncıların pazarlama teknikleriyle çok kolay kandırılabilen bir okur/tüketici olduğumdan bu türden kitaplara epey paralar döktüm.
"Peki bir faydasını gördün mü?" diye soracak olanlara söyle cevap vereceğim:
Bu kitaplar popüler kültür konusunda geyik muhabbeti yapacak olanlara hatırı sayılır miktarda materyal sağlıyor. Hayalgücü için besleyici özellikler içeren bir boş vakit geçirme aracı da diyebilirsiniz... Hatta bu türden kitapların naif bir tür mizah unsuru taşıdığı bile söylenebilir (mesela bu yazıya ilham kaynağı olması bu yüzden değil mi?).
Amerikan pop kültürü, kendi pop felsefesini de yarattı.
Herşeyin ama herşeyin pazarlanabilir bir meta haline dönüştürülebilmesi Amerikalıların mahareti. Eh durum böyle olunca hayata dair elkitapları yazarak bir takım pratik yaşam bilgilerinin piyasaya sunulması da bir takım akademisyenlere ve düşünürlere ekmek kapısı oluyorsa, bunda gayri ahlaki bir durum yok...
Ama bu sunulan bilgilerin ne işe yaradığı konusu biraz tartışmalı.
Mesela Coca Cola'nın sağlığa hiçbir yararı yok ama "Hayatın tadı" diye pazarlanmıyor mu? (Yazının tam burasında canım buzlu bir Coca Cola çekti...)
Bu yazıyı okumakta olan siz dostlara bu zahmetinizin karşılığı olacak bir iyilik yapmanın sırası geldi... Buyrun size bu kitaplarin bazılarından seçtiğim inciler. Söyle bir göz atın da bu kitapları okumamakla neler kaçırmış olduğunuzu görün:
Marc McCormack - Harvard'ta Neler Ögretilmez?
Yazarin adı zaten bir alem... İşadamıymış, iş hayatındaki tecrübelerini damıtıp bizlerin faydasına sunmakta
Hepimiz kendi arzumuzla iş dünyasında bulunmayı seçtik. Bundan şikayet etmeyelim. Yoksa, pekala başka bir yerde başka bir işle de geçimimizi sağlıyor olabilirdik.
Yaa, işte aynen böyle diyor hazret. Sadece bu laf için bile dört sayfa yorum yazılır ama yer müsait değil
Yabancı bir ülkeye gidecek olursanız, o ülkenin kendi havayolunu tercih edin. İneceğiniz havalimanının en elverişli terminali mutlaka yerli havayollari için ayrılmıştır. Hem zaman kazanırsınız hem de daha az sıkıntı çekersiniz.
Vay canına! Patagonya'ya yapacağım bir sonraki ziyarette Patagonia Aerolineas havayolunu kullanmalıyım demek ki..
(Kitabin son bölümü)Bir çok kişi bana burada yazdığım şeyleri kendim de yapıyor muyum diye soruyor. Cevabım hayır, ama yapsam daha iyi olurdu gibi geliyor bana.
Nasıl? Adam okuyucusuyla resmen dalga geçiyor. Nasrettin Hoca misali, ama Hoca'da hiç olmazsa ince bir espri yeteneği var...
John Gray - Mars & Venüs Dizileri
Annelerimiz bir erkeğin kalbine giden en kısa yolun midelerinden geçtiğini söylerken on santimlik bir hata yapmışlardı. Erkeğin kalbine giden en kısa yol sekstir.
Tanrı'nın kadınlara daha yuvarlak hatlı bir beden vermesinin nedeni, erkeklere ellerini dairesel hareketlerle dolaştırmalarını anımsatmaktır.
Bulaşık yıkamak harika bir önsevişmedir.
Kadının telefon numarasını aldıktan sonra erkek hiç olmazsa en az bir kere kadını mutlaka aramalıdır.
Bulusmalarında herşey gerçekten yolunda gittiği halde erkek yine de kadını aramayabilir.
Erkek genellikle telefon etmeyerek ilişkisini kibar bir şekilde noktaladığını düşünür.
Bilgisayarınızı kurmakta güçlük çekiyorsanız, bir bilgisayar fuarına giderek doğru erkekle karşılaşabilirsiniz.
Kadınlar bir çok erkeğin bulunduğu yerlere gitmekten hoşlanırlar.
Aynen böyle yazmış üstad... Kahvehane, erkekler hamamı vb. diye devam edecekti herhalde...
Eşi ölmüş ya da boşanmış olan (karşı cinsten) eski bir arkadaşınızla ilgilenmeye başlayın. Aranızda yeni bir şeyler oluşabilir.
İnsanlar genellikle mutfaklarda konuşmaktan hoşlanırlar. Yiyeceklerin bulunduğu yerlerden ayrılmayın.
Sağlıklı yiyecekleri tercih ediyorsanız arasıra hamburgercilere de gidin.
Uçaktayken tuvaletlere yakın yerlerden birine oturun ve kuyrukta bekleyenlerle sohbet edin.
Burada koptum. Böyle bir sohbette neler konuşulabileceği Cem Yılmaz'lık bir skeç konusu olur herhalde...
Doğru yerlere bakarak zamanla doğru kişiyi bulabilirsiniz ama bazen de doğru yerlerde yanlış kişileri de bulabilirsiniz.
Pardon!? Ne diyor bu adam yaa?
Les Giblin - İnsan İlişkilerinde Kendine Güven ve Güç Elde Etmenin Yolları
Mutlu bir bireyin etrafına mutluluk dağıtma olasılığı, mutsuz bir bireye nazaran daha yüksektir. Zengin bir insan, ömrünün tümünü kayıplarla geçirmiş birine kıyasla, ilişkide bulunduğu insanlara daha fazla seyler kazandıracaktır.
Yani zenginlere yamanın, fakirlerden kaçın!
İnsanlarla iyi geçinmek için kitaplara ihtiyacınız yok.
(Son bölümde)
Ben sizin hatalarınızı bilmiyorum. Bilsem de bunları size söylemezdim.Sizi "iyi" yapmaya çalışmak benim görevim değildir.
Richard Carlson - Ufak Şeyleri Dert Etmeyin
Hayatin adil olmadığını kabullenmezsek, merhamet duyma eğilimi belirir. Merhamet ise doğal olarak yenilgiyi kabullenen bir duygudur ve kimseye bir yararı olmadığı gibi,herkesin kendini daha kötü hissetmesine yol açar.
Hiç birsey yapmamanın güzelliği, bize aklımızı netleştirip, gevşemeyi öğretmesidir.
Bugün gidip bir stres yönetimi kursuna katılacak olsanız, büyük ihtimalle size öğretecekleri şey, buna dayanma gücünüzü artırmak olacaktır. İnsanlara strese dayanma gücünü artırmayı öğretirseniz, o oranda stresleri artacaktır.
Kitaptaki en akıllıca cümlelerden biri bu
Bir yazar ya da herhangi birşey olabilmek için atılacak ilk adım en büyük eleştirmeninizi susturmaktır... yani kendinizi...
Hah, şimdi yavaş yavaş anlaşılıyor mu bu kitapları yazanların yazar olmak için işe nereden başladıkları?
Eğer televizyondaki o pembe dizilerden birini izlediyseniz, oradaki kişilerin ufacık şeyleri nasıl ciddiye alıp bu uğurda hayatlarını mahvettiklerini görmüşsünüzdür. Sonra herşeyi daha da karıştırmak için sorunlarını başkalarına açarlar ve hep birlikte bunun ne büyük bir felaket olduğunu tartışırlar.
