Yazara E.Mail Göndermek İçin TIK'layın

---

WHERE DID YOUR HEART GO?

'Sex and the City' dizisinin tek bir bölümünü bile seyretmek kısmet olmadı. Halbuki esprisini bile yapardık:

Seksendi siti, doksandı siti, yüzdü siti Yüzdükten sonra nerene koydu siti?

Seksendi siti deyince... Seksenli yıllar ne alemdi! Doksanlı yıllar gelip de müzik, müzik olmaktan çıkmadan önceki son dönem.

Tanita Tikaram 'Twist in My Sobriety' ve Black 'Wonderful Life' şarkılarını ortama yaydığında takvimler 1989 yılını gösteriyordu ve ben dinleyip dinleyeceğim en güzel şarkıların bundan önceki dönemde kaldığını anlamıştım.

Seksenli yıllarda veya daha önce müzik yapmaya başlamış ustalar daha sonraki yıllarda da müzik yapmaya devam ettiler ve şahsi fikrimi soracak olursanız şu aralar en iyileri hala onlar. (Ki o ustalar Sting ve Elton John'la başlar, yerlilerden Teoman'a kadar uzanır)

Ama aslında daha iyiye doğru gitmediklerinin sanırım onlar da farkında. Daha fazla para kazanıyor olabilirler ama Bonnie Tyler'ın
  "Every now and then I get a little bit nervous
  that the best of all the years have gone by"
dediği gibi hissediyor olmalılar onlar da..

(Hey Chris de Burgh, sen o güzelim baladları bırakıp rock yapmaya 1990'ların başında karar vermiştin değil mi? 'Power of Ten' was disastrous, man! 90's somehow defected you, too)

Yonca Evcimik 'Abone'yi söylediğinde (1992) Türk pop ve rock müziğinin de mezarına ilk kazma vurulmuş oluyordu. Fatiha okumak için sayılı zaman kalmıştı artık.

Mesela Teoman şu an en iyisi. Ama onu bir de 1988 yazında Boğaziçi Üniversitesi'nde verdiği konserde izlemeliydiniz! Uzun saçları vardı ve İngilizce rock yapardı.
ÇOK İYİYDİ! Afişlerde adı TEO-MAN diye yazılırdı. Ne günlerdi.. Modern Türkiye'nin ve Türkçe'nin en güzel ve en canlı şiirini bugün o yazıyor ama rock solumaya 1980'li yıllarda başlamasaydı bu kadar iyi olacak mıydı? Hiç sanmam!

Sanki bu gidişatı önceden görmüş gibi, seksenli yılların ortalarında Wham! ikilisinin ayrılacağı tuttu. (Bana sorarsanız George Michael bir daha toparlanamadı. Bir de Andrew Ridgeley'in Wham! ikilisindeki rolünü sorgulayanlar vardı, aldınız mı cevabınızı?)

Andrew ve George yollarını ayırmadan hemen önce 'The Final' albümünü yaptılar 1986'da. Albümün adı, anlamıydı işte. O albümden iki şarkı hala aklımda:   Edge of Heaven ve   Where did Your Heart Go? Birincisi 'Wake me up Before You Go Go'nun ritm ve sound olarak replikasıdır sanki. İkincisi ise 'Careless Whisper'in taklidi bir sound ve saksofon solo içerir. Where did Your Heart Go? şarkısında Sally diye bir kızcağız var. Kalbini zincire mi vurmuş? Yağmurda mı bırakmış? Yoksa kaldırıp atmış mı nedir? Bizim oğlan da kendini karanlık avlulara vurmuş, geceleyin kendine fısıldayan nehirden ve rock and roll'ün ona ne öğretip öğretmediğinden dem vuruyor. Şarkıda Meksika'dan bahsedilmesi, 1986 Dünya Kupası'nın Meksika'da yapılmasıyla mı bağlantılı acaba?

WHERE DID YOUR HEART GO   I spend my nights down on the wharf   In unlit alleyways   By the church downtown   Where Sally prays   Come down sometime   We'll share a rusty can of corn...   And listen to the radio   I love you, I love you, it says...   Where did your heart go   Did you put it on a train   Did you leave it in the rain   Or down in Mexico   You cry, but I don't know   I've heard it all before   There it goes again, the slamming of the door   Sometimes the river calls me   And at night it calls my name   Says "Put your troubles down beside me"   Things have always been the same...   And rock 'n' roll won't teach me   What the river said that night   I jumped into this beauty   And drifted out of sight...

EDGE OF HEAVEN   I would lock you up   But I could not bear to hear you   Screaming to be set free   I would chain you up   If I'd thought you'd swear   The only one that mattered was me, me, me   I would strap you up   But don't worry baby   You know I wouldn't hurt you   Unless you wanted me to   It's too late to stop   Won't the heavens save me?   My daddy said the devil looks a lot like you   You take me to the edge of heaven   Tell me that my soul's forgiven   Hide you baby's eyes and we can...   You take me to the edge of heaven   One last time might be forever   When the passion dies -   It's just a matter of time before my heart is   Looking for a home   I'm like a maniac, at the end of the day   I'm like a doggie barking at your door   So come take me back to the place you stay   And maybe we can do it once more   You say I'm dangerous   But don't worry baby   I get excited at the things that you do   There's a place for us in a dirty movie   'cos no-one does it better than me and you   You take me to the edge of heaven   Tell me that my soul's forgiven   Hide your baby's eyes and we can...   You take me to the edge of heaven   One last time might be forever   Please don't tell me lies   It's just a matter of time   Before my heart is looking for a home   I ain't got no more worries   I'm gonna spend some times with you   Loving you takes such courage   And don't you think that I know it   You take me to the edge of heaven   You tell me that my soul's forgiven   Hide your baby's eyes and we can...   You take me to the edge of heaven   One last time might be forever   Don't you tell me lies, because believe me baby   One day you'll wake up on your own.

Edge of Heaven şarkısında ise daha garip bir durum var. Önceleri bu şarkının bir baba ile oğlu arasındaki sorunlu ilişkiyi anlattığını düşünüyordum. Sonra da 'sado-mazo' unsurlar içeren eşcinsel bir ilişkiden bahsedebiliyor olabileceği aklıma geldi. Velhasıl bu iki şarkının sırrına bir türlü vasıl olamadım. Hani benden başka bir Oktay olsa ona soracağım, ama nerede? Gelgelelim bizim ilmimiz de bir yere kadar.. Yolun bundan sonrasını katırlarla devam edeceksiniz. (Iyy, bu iğrenç espriyi ben mi yaptım gerçekten?)