Apartman hayatını bilirsiniz, tantanası hiç bitmez...
Badanası, otomatı, asansörü, çatısı, kapıcısı, dış cephe tadilatı, alt yapı arızaları, otopark sorunu, aidat kavgaları vs.vs.

Bir de üstüne apartmanda yaşamanın kurallarını bilmeyen komşuları ve yöneticiliği sadece aidat toplamak sanan apartman yöneticisini ekleyin, alın size kanser gibi bir dert. Tedavisi için bir sürü para döküp eziyet çekersiniz, gene de şifa bulamazsınız!

İki hafta önce cumartesi sabahı kapıcı gelip
"Bu akşam apartuman toplantısı var apla. Ağşamüstü saat 5'te Murtaza Beyim herkeşi bekliyo.." dediğinde; bir yandan "Gene ne derdi var apartmanın?" diye acı acı düşünürken, bir yandan da kapıcıya 'toplantıların en azından 1 hafta önce duyurulması gerektiğini, yöneticimizin izana ihtiyacı olduğunu, böyle emri vakilerden hiç hoşlanmadığımı defalarca söylediğimi' anlatmaya çalışıyordum.

Tabii o sırada kapıcı hazretleri karşı komşunun evinden gelen seslere kulak misafiri olmayı yeğlediğinden, beni dinlemiyordu bile.

Neyse, tesadüfen plan yapmadığım bir gündü ve toplantıya tam vaktinde gittim. Herkes toplandıktan sonra söz alıp yöneticiyi yaptığı emri vaki için güzelce azarladıktan sonra:
"Şimdi söz sizin, nedir bu kadar acilen toplanmamıza sebep olan sorun? Gene ne için para toplayacaksınız?" dedim.

Yönetici hazretleri benim eleştirilerime cevap vereceğine, altını ıslatmış çocuk gibi sızlanıyor:
"Vallahi İffet Hanım bıktım ben bu işten. Öyle uzaktan göründüğü gibi kolay değil. Ömür törpüsü bu iş.. Canımdan bezdim, erken yaşlandım, hastalık sahibi oldum."

"Duyan da ülke yönetiyorsunuz zannedecek, ajitasyona gerek yok.." diye lafını yarıda kesmesem zırlamaya devam edecekti besbelli.

Pembe dizi ve gündüz kuşağındaki kadın programlarını izleyip ağlamaktan artık beyni sulanan bir komşumuz "Vah vah yazıııık.. " diye sızlanmaya başladı. Ve "E bırakın o zaman başkası yapsın, sağlığınızdan önemli mi?" diye devam etti acıların kadını ses tonuyla.

"Elbette beceremiyorsanız görevi bırakacaksınız ama önce şu dış cephe boyası için toplanan fakat meçhule giden paraların akıbetini öğrenelim sizden" diye yöneticiye hesap sormaya niyetlensem de, gürültüden gümbürtüye gitti sualim.

O sırada köpek beslenmesine karşı olan 3 çocuklu aile reisi komşumuz, köpekli ve bekar bir diğer komşumuza bozuk attı. Bekar ve köpekli komşu da: "Bu apartmanda asıl gürültüyü ve pisliği yapanlar dört ayaklı hayvanlar değil!.." diye karşılık verdi.

Doğrusu bu komşuya katılmamak elde değildi. Daha önceki toplantılarda çocukların apartmanın her tarafını pislettiklerini, çok gürültü yaptıklarını ve ailelerin çocuklarına terbiye veremediklerini defalarca dile getirmiştim. Zaten bizim insanımızın ebeveyn olmaktan anladığı çocuk yapabilme yetisi. Gerisi de "saldım çayıra, mevlam kayıra" mantalitesiyle gelişiyor zaten.

Çocuklar ve aileleri ile ilgili eleştirilerimi biraz sert bir ses tonuyla söylemiş olacağım ki, kısa bir sessizlik oldu. Sessizlik bir komşunun: "Madem siz bu işi çok biliyorsunuz.. siz yönetici olun İffet Hanım" demesiyle bozuldu. Diğer komşular da bu öneriyi onaylayınca kabul ettim yöneticiliği.

Yöneticiliği aldıktan sonra ilk iş olarak 'apartman temizlik fonu'nu oluşturdum. Bu fon ile her daire başına değil de her dairedeki nüfus başına aidat toplamaya karar verdim. Elbette 3 çocuklu aile reisi komşu buna itiraz etti. Üstelik eski yöneticinin torunları da yaz tatili sebebiyle apartmandaydılar ve eski yöneticinin aidat tutarı epeyce yükselmişti.

Bir hafta sonra eski yöneticinin yaptığı kulisler sayesinde yeniden toplandık. Eski yöneticimiz görevini tekrar istiyordu. Benim kararlarımı marjinal buluyordu.

Biliyordum böyle olacağını. Yönetici olmam için ısrar edenler çok kısa sürede mızmızlanmaya başladı.. Eski yönetici de dahil.. "Bu işlerde yoruldum. Öldüm , bittim.." diye sızlanan adam gitmiş, yerine enerjik biri gelmişti.

Eh beyzademin iktidarı döneminde koyduğu ve gururla uyguladığı bütün kurallar bir 'kadın' tarafından eleştirilmiş ve değiştirilmişti.

Yurdum erkeği, yurdum yöneticisi hele de yurdumun en errrkek yöneticileri bu duruma nasıl katlanabilirdi? Maazaallah, bir kadın yönetime geldiğinde işler eskisinden DAHA İYİ görülmeye başlanırsa, bunun izahı nasıl yapılırdı? Olmazdı tabii..

Sadece yönetici değil, diğer erkekler de yediremedi benim yöneticiliğimi. Zira herşey tıkır tıkır işliyor, bir erkek yöneticinin beceremediğini bir kadın yönetici beceriyordu. Üstelik apartman sakinleri apartman kurallarına uymadıkları için sık sık uyarı alıyordu. Hem de bir kadından! Eh haliyle karizmaları sarsılıyor, karın ağrıları artıyordu.

Aslında mücadele eder, savaşı kazanır ve yönetici olarak kalmakta ısrar ederdim ama apartman yöneticiliği çok vaktimi alıyor.. Üstelik komşularımız da benim gibi bir yöneticiyi hak etmiyorlar. Onlar uyuyan, sızlanan, aidatları cebine indien, beceriksiz ama erkek yöneticileri tarafından yönetilmeyi tercih ediyorlar.

Sözün özü, herkes layığını buluyor sevgili okurlarım!