![]()
Çevrenizde rastlarsınız bazen, birbirlerine yapmacık bir samimiyetle sarılmıştır bazı çiftler. Kadın da mesela "Ayyy biz birbirimizi çok seviyoruz.. Öyle değil mi canımmm?" diye tribünlere oynuyor veya -daha kötüsü- kendini kandırmaya çalışıyorsa, anlarsınız ki o ilişki ölmüştür. Mezara konması gerekir, yoksa kötü kokmaya başlar.
Kimisi de bu gerçeği göremez, adeta ilişkilerini 'mumyalamak' ister gibi davranırlar. Böyle tiplere bir kutu mum göndermek gelir içimden, yalasın dursunlar gönüllerince diye.
Bir ilişki bitmişse bitmiştir, işin adını doğru koymak lazım. Tatlı hayaller iyidir de, gerçekle bağlantınızı büsbütün koparmayacaksınız.
Ya da tersinden söyleyecek olursak, ayaklarınız gerçeğe basarken aklınızda tatlı hayallere de daima yer olmalı. Tanımadığınız çekici bir kadınla asansör fantazisi çok tatlı bir hayaldir mesela..
Ehe öhö... Hemen konuyu değiştirelim. Eurythmics ikilisini oluşturan Annie Lennox ve Dave Stewart önce sevgiliydiler. Herhalde sevgili olarak çok güzel şeyler de yaşamışlardır. Fakat ilişkileri doğal ömrünü tamamladığında bunun farkına varacak kadar akıllıymışlar ki olayın suyunu çıkarmamışlar. Ve sıra 'ortak projelere' imza atmaya, beraber 'müzik' yapmaya gelince, "Aaa o benim eski sevgilim.. Bir daha onunla asla yanyana gelmem" gibi kompleksleri olmamış.
Müzik çevreleri önceleri Annie'nin vokal tarzına dikkatlerini yoğunlaştırmışlardı ve Dave'in rolünün sadece geri vokal yapmak olduğunu sanıyorlardı. Ama kısa sürede anlaşıldı ki Eurythmics gerçek bir ortaklıktı ve Dave'in şarkı yazarlığı, müzik direktörlüğü ve enstrümantalistliği Annie'nin yeteneklerini mükemmel şekilde tamamlıyordu.
Dave Stewart, 1986'da Los Angeles Times gazetesinde yayınlanan bir röportajda şöyle diyordu:
Annie ise şöyle demişti:
Adına 'hayal' deyip de gerçekleri bu kadar açık ve esprili ifade eden daha kaç kişi tanıyorsunuz ki? İşte buna saygı duyuyorum ben! |