Hatta benim şöyle de bir anım vardır:
Plak alışverişi ve sahaf dükkanı ziyaretlerimin en yoğun olduğu günlerde, Kadıköy'deki bir sahafta ender bulunan bir Nilüfer plağı görmüş ve fiyatını sormuştum. Uzunca bir süredir arkadaş olduğumuz ve son derece kibar bir adam olan sahaf "Bedavaya al götür o plağı dükkanımdan.." dedi. "Değil mi ki bu Nilüfer, Reha Muhtar'la birlikte olacak kadar midesiz ve aptal biriymiş, onun plağını dükkanımda istemiyorum!" (Gerçekten yaşanmış bir olaydır)

Her nedense Vatan gazetesinde bu çirkin ve sevimsiz adamın 'insan' yerine konduğunu, hatta orada "muteber yazar" muamelesi gördüğünü, biraz garipseyerek de olsa farketmiştim ama üstünde durmuyordum. Eskaza televizyonda yüzünü görmek veya sesini duymak zorunda kalmadığım sürece Reha Muhtar beni rahatsız etmiyordu.

Afrika savanlarında yaşayan sırtlanlar veya suaygırları gibi düşünün: Sizden uzakta oldukları sürece bu hayvanların çirkin görünüşleri, iğrenç kokuları ve üstlerinde taşıdıkları binbir çeşit mikrrop sizi nasıl rahatsız etmezse; benden uzak olduğu sürece Reha Muhtar da bana bir rahatsızlık vermiyordu.

Afrika'nın sırtlan ve suaygılarında bulunan pek çok özelliği bünyesinde barındırsa bile, Reha Muhtar'ın o hayvanları da aşan özellikleri olduğunu farketmem için, bir arkadaşımın beni uyarıp "Yahu Reha Muhtar'ın pazar günkü yazısı senin yıllar önce yazdığın yazıdan arak değil mi?" demesi gerekiyormuş meğer...

24 Ocak 2010 pazar günü Reha Muhtar "Güzel Esmeralda'nın üç erkek arasında kalan bahtsız öyküsü..." diye bir yazı yazmış...

(Evet, ben de farkettim, başlık bozuk bir Türkçe'yle yazılmış. "Üç erkek arasında kalan güzel bahtsız Esmeralda'nın öyküsü" falan olsa daha iyidi. Bu haliyle "üç erkek arasında kalan şeyin Esmeralda değil de sanki "Esmeralda'nın öyküsü" olduğu gibi tuhaf bir izlenim çıkıyor ortaya. Üstelik de "bahtsız" sıfatı Esmeralda'ya değil de "öyküsüne" iliştilmiş. Ama durun bir dakika: Reha Muhtar'dan bahsediyoruz. Demek ki şu an "iyi ve doğru yapılmış" herşey bizim konumuz dışında...

Vay anasını sayın seyirciler! Meğerse bizim Quasimodo tipli Reha, benim 23 Ağustos 2004'te yazdığım yazının aynısını aparıp bir de üstüne benim çevirdiğim şarkı sözlerini oturtmamış mı?

Kendisini ayakta alkışlıyoruz.. Bravooo!!!! Bravoooo!!!
Reha Muhtar, benden yaptığın bu araklamacılık, "yılın gazetecisi" ödülünü kazanmana yetmiyorsa, Gazoz Ağacı websitesindeki bütün yazılar kurban olsun sana! Araklayıp araklayıp yaz!

Ha bu arada, cahil hipopotama hatırlatalım: "Quasimodo" kelimesi Fransızca değildir, Latince'dir. QUASI ve MODO kelimelerinin Victor Hugo tarafından büyük bir ustalıkla yanyana getirilmesinden oluşmuştur. Aynı zamanda usta bir mason olan Victor Hugo'nun o romanı, semboller ve göndermelerle doludur. Muhtemelen senin kafan bunların çoğuna basmaz.

Ama al sana ev ödevi: Frollo, kilise kapısında bulduğu bu çarpık çurpuk bebeğe "Quasimodo" adını verirken, Victor Hugo bize sözcükle hangi mesajı veriyordu? Öğrenip yaz da, okurların iyice bir aydınlansın...

Başka yerden araklayıp "sanki kendin bulmuş" gibi yazarsan da kabulümüz. Ne de olsa senin hep yaptığın bir şey bu!