Eskiden kalem sahibi olmanın bir manası, bir ehemmiyeti vardı.
Şimdi hasbelkader köşe sahibi olan zevatın sayısı bir hayli çoğaldığı gibi, her biri de kendini fasulye gibi nimetten sayar olmuş. Sanırsın bunlar her bir şeyi biliyor. Tevazu hakgetire.. Ve de bunların ettiği kelamın bana ne faydası var kardeşim?

Diyeceksiniz, peki haberleri de mi takip etmiyorsun gazetelerde?
Canım kardeşim benim, haber dediğin ne ki? Birinin dediği birini tutmaz, mevzuunun aslı nedir kimse bilmez. Oturup yazıyorlar işte, siz sanki inanıyor musunuz onların dediğine?

Gazeteci makulesinin izanı yok ki!.. Yalan yanlış bir sürü laf ediyorlar haber diye. Spor haberleri olsun, siyaset olsun, hepsi aynı şekil.. Gazeteler olmuş sosyete dedikoducusu. Delikanlı gibi laf konuşan adam kalmamış alemde...

Haber istiyorsan işte açarsın devletin televizyonu var, radyosu var. Oradan dinlersin, mis gibi bedava!

Tüh, bak az daha unutuyordum: hanımın siparişleri vardı. Akşama ağır misafir var, anladın mı.. En yakın market nerededir yahu, bilen varsa söylesin bir zahmet..

Ne diyon yavrum? Bir sual sorduk, ona cevap versene vır vır edecek yerde?

Aha, bu tespih de gitti işte..
(Selim, topla oğlum kopan taneleri yerden)