Birinci sorunun cevabı açık: "Uzlaşamazsan uzlaştırırlar gülüm."

Birileri çıkar ve "Aaaa ne ayıp! Kavga etmeyin bakiim! Birbirinizin kalbini kırmayın şu üç günlük dünyada. Burası hepimize yeter; sen bildiğini yap, sen de onun bildiğini yap" deyiverir.

Peki ama ya doğrular? Ya bilim? Ya gelecek?

"Amaaan, onu da vakti gelince düşünürüz, hele bi geniş tabanlı bir uzlaşmayı sağlayalım da... hele bi tek tip olalım da.."

İkinci sorunun cevabı biraz çelişkili. Kimileri kamu yararından söz edecektir. Yahut toplumsal barıştan falan dem vuracaktır. "Demokrasiyi korumak için" bile diyenler çıkacaktır, emin olun. Tabii, demokrasi dediğin tek seslilikten, uzlaşıdan başka nedir ki?

Üçüncü sorunun cevabına gelince:
"Ben seninle uzlaşırken, kendi doğrularıma sırtımı döneceğim. Eh sen de eşek değilsin ya, az da sen fedakarlık edeceksin prensiplerinden... Hooop... işte uzlaştık!"

Sen sağ, ben selamet; cümlemize afiyet. Sonra da 'yaşasın demokrasi' diyeceğiz. Muhalefet kurumunun köküne dinamit koyacağız; enkazın altında kalanlara da rahmet dileyeceğiz artık.

Erkekler kadınları eziyormuş...
"Eh kadınlar da biraz alttan alsın canım. Kadın dediğin erkeğini idare eder. Cilvesini yapar, erkeğinin midesini hoş tutar, tatlı dilli güler yüzlü olur, olmazsa yatakta tribini yapar. İşte bu..." Ver alttan hoşgörü gazını; ondan sonra uzlaş babam uzlaş...

Komşum apartmanda yaşamanın kurallarını bilmiyormuş...
"Canım hepimiz köyden geldik. Ne var yani kurban bayramında sığırını balkona bağladıysa? Kıyamet kopmadı ya. Haftaya kesilecek hayvan. Komşunuzla uzlaşamıyorsunuz, bari hayvansever olup sığırlarla uzlaşın..." Değil mi ama? "Ben öyle bir uzlaşığım ki, benim diyen sığır problem yaratamaz yani..."

Gençler yoldan çıkmışmış...

"Siz hiç genç olmadınız mı yahu? Bırakın gönüllerince eğlensinler.

Okumasınlar varsın. Biz okuduk da ne oldu sanki? Başımız göğe mi erdi?"

Tabii tabii; salalım çayıra, Mevla kayıra. Lakin uzlaşma ihmale gelmez; cihan harbi falan çıkar maazallah!

Medya iyice kalitesizleşmiş... Kültür yozlaşması yaşıyormuşuz.
Tanrı başka dert vermesin bu topluma. Her şeyin bir uzlaşı zemini bulunur elbet.

Birileri bankaları hortumluyormuş, haksız kazanç elde ediyormuş, suç işlemek için çete kuruyormuş.

"Problem ettiğiniz şeye bak! Gidin, anlaşın, siz de çeteye katılın; olsun bitsin.

Hem açlıktan ölmedik ya; çok şükür karnımız tok, sırtımız pek; idare ediyoruz. Yıkılmadık, ayaktayız. Hortumcular da bu vatanın evladı değil mi? Nasiplensinler üç kuruş. Ne var yani, atla deve mi?"

Yasalarmış, hakmış, sosyal adaletmiş, hukukmuş. Hukuk dediğin fanidir lakin uzlaşı bakidir. İşin içinden çıkamazsak, veririz bir dokunulmazlık, hukukla da uzlaşırız.

Ne demişler? Demokrasilerde uzlaşılar tükenmez.

Madem öyle, doğruyu söyleyeni niye hala dokuz köyden kovmaya çalışıyorlar? Biraz da onlarla uzlaşsalar olmaz mı?