ANA SAYFA
  YAZARLAR
Alper EĞMİR
İffet AYMAZ
Sebahattin TEZEL
Feride KAHLER
Oktay TEKCAN
YORUM / KRİTİK
Hatt-ı Müdafaa
Film Yazıları
Kafayı Kodurtmayın
  NOSTALJİ
Bir Ömürdü
Derman GAMSIZ
Nerelerdesin
Hamdullah BİBER
  VE DAHASI...
Röportajlar
Okurlardan Notlar
Bize Yazın
Gazoz Ağacı Kadrosu
ARŞİV

Başka hiç bir yerde bulamayacağınız ÖZEL ALBÜMLER

A Glimpse of

Enrico Macias &
Ajda Pekkan

Sezen Aksu - SERÇE

Beş Yıl Önce

Best of STYX

The Beach Boys

BoneyM

Edith Piaf - SELECTION

Zeki Müren

Gülden Karaböcek

Gökben

Oktay TEKCAN logo

SOUND OF SILENCE

Paul Simon ve Arthur Garfunkel
(Simon & Garfunkel olarak anılırlar) ancak sofistike dinleyicilerin ilgi gösterdiği bir ikili.

Genç arkadaşlarımız ise muhtemelen onları hiç tanımıyorlar. Bu da çok normal sayılmalı, çünkü 1970 tarihli Bridge over Troubled Water albümünden sonra ayrılan ikili, sadece 1981'de Central Park'ta verdikleri konserde tekrar bir araya geldiler. Herkes onların tekrar beraber albüm yapmasını bekliyordu, ama olmadı.

Simon ve Garfunkel hakkında daha ayrıntılı kısmı yazının sonuna koydum ki ilgilenmeyen arkadaşların boş yere vaktini almayalım.

Gelelim Sound of Silence şarkısına:

22 Kasım 1963'te Başkan Kennedy Dallas'ta suikasta kurban gittikten sonra, Amerika'yı derin bir acı ve güvensizlik sarmıştı.
Tabii 11 Eylül'le kıyaslayınca, epey hafif kalıyor denebilir ama bu olay modern Amerikan tarihinin dönüm noktalarından biridir.

Sound of Silence şarkısı işte bu karışıklık ortamında Paul Simon'ın 60'lı yılların Amerika'sını algıladığı şekildir. Şarkıda yer alan ışık ve karanlık metaforları, duyarsızlık ve kayıtsızlığın insanlar arasındaki en basit iletişim yeteneklerini bile olumsuz etkilediğini vurgulamak için kullanılmıştır. Gerçeği ve aydınlanmayı temsil eden ışık aslında acı verici ve yıkıcı bir güçtür.

Gerçi Paul Simon bu şarkının üzerinde üç ay çalıştı ama, ilhamın gelişi banyoda gitar çalarken olmuş. Işıklar kapalı, musluk açık, adamımız ellerini gitar telleri üzerinde dolaştırıyor, ve birden dudaklarından "Hello darkness my old friend...." dizesi çıkmış.. İnanabiliyor musunuz?

Duyarlı sanatçımız Paul Simon anlaşılamamaktan muzdariptir. Ona göre insanlar birbirleriyle doğru dürüst iletişim kurmak yerine, giderek birbirlerine yabancılaşmakta ve sağırlaşmaktadırlar. Bunun yarattığı tehlikeli sessizlik içinde de insanca değerlerinden ve birbirlerinden giderek uzaklaşmış, artık birbirlerini anlamak ve sevmek yetisinden mahrum kalmışlardır.

Kendi yarattıkları (sahte) bir tanrıya tapıp, kendilerini boğan bu sessizliğe teslim olmuşlardır. Ah bir de kulaklarını açıp adamımızı dinleseler, ah ona bir ellerini uzatsalar kahraman Paul Simon onları kurtarıp hidayete erdirecektir ama, nerdee? Maalesef insanlar hala duyarsız kalmakta, sessizlik hükmünü sürdürmekte ve kabus devam etmektedir. Yanız kovboyumuzun karanlıktan başka kimsesi kalmamıştır "dostum" diye sarılabileceği.. Vah vah...


Bu şarkı NOSTALGIC WIND serisinin 4.CD'sinde yer almaktadır.

THE SOUND OF SILENCE

Hello darkness, my old friend,
I've come to talk with you again,
Because a vision softly creeping,
Left its seeds while I was sleeping,
And the vision that was planted in my brain
Still remains within the sound of silence.

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone,
'Neath the halo of a street lamp,
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed
By the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence.

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never share
And no one dare
Disturb the sound of silence.

"Fools" said I, "You do not know
Silence like a cancer grows.
Hear my words that I might teach you,
Take my arms that I might reach you."
But my words like silent raindrops fell,
And echoed in the wells of silence..

And the people bowed and prayed
To the neon god they made.
And the sign flashed out its warning,
In the words that it was forming.
And the sign said
"The words of the prophets
are written on the subway walls
And tenement halls."
And whisper'd in the sounds of silence...

SESSİZLİĞİN SESİ

Merhaba karanlık, eski dostum
Seninle konuşmaya geldim yine
Çünkü ben uyurken bir görüntü
Yavaşça süzüldü ve tohumlarını bıraktı
Ve beynime ekilen görüntü
Hala duruyor sessizliğin sesinde

Pervasız rüyalarımda yapayalnız yürüdüm
Dar şose yolları
Bir sokak lambasının parlak ışığı altında
Yakamı çevirdim soğuğa ve neme karşı
Bir neon ışığının çakması gözlerimi kamaştırdı
Geceyi yardı ve dokundu sessizliğin sesine

Ve çıplak ışıkta gördüm ki
On bin kişi belki daha fazlası
Ses çıkarmadan konuşuyor
Dinlemeden duyuyordu
Seslerin paylaşmadığı şarkılar yazıyordu
Ve kimse rahatsız etmeye kalkmadı
Sessizliğin sesini

"Aptallar" dedim "bilmiyorsunuz ki
Sessizlik kanser gibi yayılmakta
Sözlerimi duyun da size öğreteyim
Kolumu tutun da size ulaşayım"
Ama sözlerim
Sessiz yağmur damlaları gibi düştü
Ve yankılandı sessizliğin kuyularında

Ve insanlar eğilip dualar ettiler
Kendi yarattıkları neon tanrısına
Ve işaret parladı ve uyardı
Kendi yarattığı kelimelerle
Ve işaret dedi ki
"Peygamberlerin sözleri
Metro duvarlarında
Ve yoksul binaların koridorlarında yazılı"
Ve fısıldadı sessizliğin seslerinde..


Bu şarkı NOSTALGIC WIND serisinin 4.CD'sinde yer almaktadır.

Dostlarımız Paul ve Artie aslında ortaokuldan arkadaş. Bu ikisinin bir araya gelmeleri, ayrılmaları falan otuz iki kısım tekmili birden pehlivan tefrikasını andıran uzun bir öykü. On iki yaşlarında tanışmışlar (1954 yılı olmalı) 14 yaşında Tom ve Jerry ikilisi olarak New York'ta ilk plaklarını yapıyor: 'Hey! Schoolgirl' Sonra Paul Simon 15 yaşında kendi başına bir plak yapınca, Garfunkel buna fena bozuluyor ve ikili ayrılıyor. (25 yıl sonra bile Arthur Garfunkel, Paul Simon'ı affetmez. 'Ya, o sırada 15 yaşında bir çocuktum, artık bu inadın manası ne?' sorusuna Arthur 'Sen hala aynı adamsın..' diye karşılık verir.) Bu ilk ayrılık yedi yıldan uzun sürecektir.

Paul Simon, Queens Collage'i bitirdikten sonra 1964'te İngiltere'ye gider. Avrupa'da takılır, otostopla dolaşır, sokaklarda şarkı söyleyip para kazanır vb. (Epey sonradan temelli Amerika'ya dönüp hukuk fakültesine yazılacak ama derslerden çakıp okulu bırakacaktır.)

Amerika'ya gelişlerinin birinde sonra Queens'te bir köprüde tesadüfen Arthur Garfunkel'a rastlayınca, bu ikili tekrar bir araya geliyor. Kısa sürede 'Wednesday Morning 3.AM adlı albümü yaparlar. Bu albümde 'Sound of Silence' şarkısı da olmasına rağmen dikkati çekmez. Burada birkaç not iletelim: Paul'ün aklına şarkının ana fikri Kasım 1965'te geliyor. Tekrar tekrar yazıp bozarak tam üç ay uğraştıktan sonra şarkı kendi istediği kıvama geliyor. "Wednesday Morning 3 AM" albümü yer alan bu versiyon 1966 başında çıkıyor Adamımız Paul İngiltere'ye döner. Fakat, CBS plak şirketi, şarkının üzerinde biraz oynayıp, elektro gitar ve daha güçlü davul ilave edip yeni bir versiyon olarak piyasaya sürer.. Ve bingo: şarkı anında listebaşı olur.

1966 yılında, müziklerini Paul Simon'ın yaptığı The Graduate (Mezun) filmi (hani şu Dustin Hoffman'ın başrolünü oynadığı efsane film) büyük ilgi görüp, yabancılaşmış bir çağın sembolü haline gelince, Simon & Garfunkel ikilisi de iyice meşhur olur ve köşeyi dönerler. Gün artık onların günüdür. Ama bu dalga uzun sürmeyecektir. 1970'teki Bridge Over the Troubled Water albümü çıkmadan kısa bir süre önce, Garfunkel sinemada şansını denemek amacıyla ikiliden ayrılır. Paul Simon da kendini solo albümlere verir. Hatta (galiba Arthur Garfunkel'a inat olsun diye) bir de "One-Trick Pony" adlı bir de film yapar ama sinema işi onun için bir fiyasko olur.

Bu arada Paul Simon'ın başından neler geçmez ki... Evlenir, çocuk sahibi olur. (İlk karısının adı Peggy Harper. Bu isim size bir şey hatırlatıyor mu? Al Bundy'nin karısının adı da Peggy idi. Sonradan boşanacak ve 1984 yılında Carrie ile evlenecektir) Zengin ve başarılı olmasına rağmen, bunalımlara girer. Düşünün, mutlu ve huzurlu bir çocukluk geçirmiştir üstelik. Derken New York'ta bir arkadaşından, Los Angeles'ta Rod Gorney diye bir psikiyatrist olduğunu duyar. Adama telefon eder ve kısa bir süre sonra Los Angeles'a giden bir uçaktadır. Havaalanından doğruca adamın evine gider. 'Neden geldin buraya?' diye sorar Gorney. Paul Simon'ın ağzından şu laflar çıkar: 'Buradayım çünkü , gencim, sağlığım yerinde, ünlüyüm, yeteneğim ve param var ama çok mutsuzum ve bunun nedenini öğrenmek istiyorum.'

Sonradan anlaşılır ki, Paul Simon aslında 1.65'lik boyu nedeniyle kompleksler içindedir. Biraz da bu yüzden, şarkı söyleyerek kızların ilgisini çeken yakışıklı Arthur'la dost olmuştur. (Biraz da bize düşer hesabı) Yıllar içinde ise, Garfunkel hep Simon'ın yaptığı şarkıların gölgesinde kalmaktan sıkıntıya girmiştir...vs.vs. Psikiyatrik tedavi detaylarını geçelim. Adamımız New York'a döndükten birkaç gün sonra, kendisine Central Park'ta ücretsiz halk konseri yapması teklifi gelir. 1981 yazıdır. Paul Simon da, o sırada İsviçre'de bulunan Garfunkel'ı arayıp, konsere birlikte çıkmayı önerir. Garfunkel da 'efendilik bende kalsın' diye büyüklük gösterip teklifi kabul eder. Şimdi diyeceksiniz ki "Herşeye rağmen böyle bir karar verip Garfunkel'ı aramak medeni cesaret isteyen bir iştir, o nedenle asıl büyüklük Paul Simon'ın yaptığıdır." Bunu daha başka bir zaman tartışalım artık.

İkili tekrar (sadece bir konser için) bir araya gelir. Daha provalardan başlayarak kavga gürültü eksik olmaz. Ama çıkar, aslanlar gibi konserlerini verirler. Profesyonellik ağır basmıştır. Herkes onların tekrar beraber albümler yapmasını bekler... ama çok bekler.

Central Park konserinin albümü de çıkar. Ama adamımız Paul Simon gene de çamur atmadan duramaz. Bir röportajda şöyle diyecektir:
"Pek de hoşlanmadım o albümden. Simon&Garfunkel ikilisi bence stüdyoda daha iyi performans veriyordu. Benim işim kendi yazdığım şarkıları okumaktır. Ben profesyonel anlamda iyi bir eğlendirici (entertainer) sayılmam. Bence bu, yaratıcılığın başka bir yönüdür. Sahneye çıkan herkes az çok teşhircidir ama kalabalığın tepki vermesi için benim yapabileceklerim çok sınırlı."


  YAŞAM
Üzerime Vazifedir
Özel Güvenlik ve
Hormonlar:
  EDEBIYAT
Ben Her Zaman
TANGO: Özlem ve
62'den Tavşan Yapmak
  SİNEMA
Korku Filmleri
Sinema:
Demem O ki - From Hell
  CINSELLIK
Evlilik, Sadakat
Aşkınızı Sokun
Kadınlar Ne İster?
  MÜZIK
Men at Work
Depeche Mode
Cutting Crew - Died

20. Sanat Yılı

Nil Burak - Tatlı Tatlı

Chris de Burgh

Ferdi Tayfur

Kibariye - Kimbilir

Enrico Macias

Charles Aznavour'dan

Ajda Pekkan

Al Bano-Romina Power

Neşe Karaböcek

Arif Susam

Başrolde Emel Sayın

Ümit Besen